Ağrı’da ilkokul yıllarında babasından öğrendiği baba mesleği olan sobacılığı 50 yıldır devam ettiren Musa Uludağ, teknolojiye karşı verdiği savaşı kaybederek çok sevdiği mesleği olan sobacılığı bıraktı.
Ağrı merkez Murat Mahallesi’nde ikamet eden Musa Uludağ adlı vatandaş 1960 yılında henüz ilkokuldayken baba mesleği olan sobacılıkla tanıştı. Hafta içi okuluna giden Uludağ, boş zamanlarında ise babasına ait Eski Van Caddesi’nde bulunan iş yerinde gelip çalışarak sobacılık mesleği ile tanıştı. Kentin ilk sobacılarından olan babası ve amcalarından aldığı mesleği öğrenen Uludağ, hayatını baba mesleği olan sobacılığa adadı. Uludağ, Uzun bir süre teknolojiye direndiğini ancak mesleğin yok olmakla karşı karşıya kaldığını bu yüzden çok sevdiği mesleğini bırakmak zorunda kaldığını söyledi. Geçmiş yıllarda sobacılığın en popüler meslekler arasında olduğunu ve vatandaşların soba almak için günlerce sıra beklediğini hatırlatan Uludağ, 1980’li yıllardan sonra teknolojiye karşı mücadele ettiğini ancak bu mücadeleyi kaybettiğini belirtti. Sobacılık mesleğinin kaybolan meslekler arasına girdiğine dikkat çeken Uludağ, birkaç yıldır bileme mesleğini yaptığını anlattı.
‘Artık sobacılık mesleği bitti’
Doğalgazında Ağrı’ya gelmesi ile birlikte mesleğin yok olmakla karşı karşıya kalacağını vurgulayan yarım asırlık usta Musa Uludağ, “Bu iş bizim baba mesleğimiz, ilkokula giderken okuldan çıkıp buraya babamın iş yerine geliyordum. İlkokulu bitirdikten sonra baba mesleği olan sobacılığı yapmaya başladım. Bu işi devam ettirmeye çalıştım. Bu meslek neredeyse artık unutulacak meslekler arasına girdi. Kaloriferler ve elektrikli ısıtıcılar cıktı. Şimdi de Ağrı’ya doğalgaz geldi, artık sobacılık mesleği bitti. Babamdan öğrendiğimiz meslek sobacılıktı, sobacılıkta iş olmayınca artık bileme işine başladım” dedi.
‘Para kazanamadıktan sonra mecburen bıraktık’
Bileme işinde, lokantalar, kasaplar ve evlerden getirilen bıçakları bilediğini ifade eden Uludağ, “Balta, keser ve demircilerin penselerini gibi kesici aletler bilemeye başladım, Sobacılığı mecburiyetten bıraktım, insan para kazanmadığı bir işte direnemez, para kazanamadıktan sonra mecburen bıraktık. Ben şahsım olarak yaklaşık 50 yıldır bu işi yapıyorum, tabi benden öncede babam ve amcalarım yapıyordu. Benimde artık yaşım geçti, şuan da 57 yaşındayım bildiğim iş budur. Bileme, kaynak, lehim gibi işlerle vakit geçiriyorum. Çalıştığım dükkânda bana ait, kira olsaydı beklide bu işi de yapmayı da bırakırdım, çünkü bir geliri yok. Bizim eskiden soba yaptığımız dönemlerde şehirde ve köylerde oturanlar vatandaşların hepsi bizden soba alırdı” şeklinde konuştu.
‘sobacılık biten meslekler arasında olacak unutulup gidecek’
Geçmiş yıllarda kent merkezinde ve kırsal alanlarda yaşayan vatandaşların sobalara rağbet gösterdiğini ifade eden Uludağ, “Mesleğin iyi olduğu dönemlerde kömür ve tezek sobası yapardık. Sonradan şehirde yaşayan vatandaşlar emaye ve, tuğlalı sobalara talep gösterdi. Daha sonrada kaloriferler yaygınlaştı, şehir merkezinde oturan müşterilerimizi kaybettik, biz kaldık köylü müşterilerimiz kaldı. Eskiden Ağrı’da yaklaşık 20-25 sobacı vardı, bunlarda sadece köylü vatandaşlar için çalışınca, arz ve talep dengesizliği cıktı. Şimdi arz fazla olunca, talepte az olunca bu seferde para kazanmamaya başladık. Mecburen bırakmak zorunda kaldık, ilerleyen yıllarda sobacılık biten meslekler arasında olacak unutulup gidecek. Şuan da Ağrı’da yaklaşık 15 tane sobacı var ama eski tat yok” ifadelerini kullandı.
