27 Eylül 1969: Güney Afrikalı Mücahid Lider İmam Abdullah Harun'un vefatı

Abdullah Harun 1923 yılında Cape Town’da Müslüman Malay bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Daha birkaç aylıkken annesini kaybetti. Annesinin ölümünden sonra halası Meryem küçük Harun’u himayesine aldı. Halasının gözetiminde manevi açıdan da gelişen Abdullah Harun sekiz yaşında halası ile birlikte Mekke’ye giderek küçük yaşta hacı oldu. İslami eğitimini sürdürerek 14 yaşında hafızlığını tamamladı. Arapça öğrendi.

Abdullah Harun, tıraşlı kafasının üzerine modaya uygun siyah bir fes giyen, ufak tefek şık bir adamdı. 1955 yılında Cleremont camiine imam olarak atanan Abdullah Harun burada farz ibadetleri yapma konusunda etrafına örneklik ediyordu. Kur’an’ı açıklayarak tefsir dersleri yapıyor, özellikle gençler için bir cazibe merkezi oluyordu. İmamlığının üçüncü yılında Harun, çok faal bir cemaat oluşturmuştu. Cemaati ile toplantılar, piknikler ve şenlikler organize edip bu yolla etrafındaki fakir ve ihtiyaç sahiplerine yardım için fonlar oluşturuyordu.

Abdullah Harun, kadınların eğitimi için iş ve araştırma merkezleri açtı. Gençlere yönelik okuma gurupları geliştirdi. İbadurrahman araştırma grubu çalışması ile görev yaptığı camide bir dini eserler kitaplığı oluşturdu. İmam Harun ülkede bulunan tek Müslüman gazete olan Müslim News’in editörlük görevini kabul etti. Bu ona herhangi bir Müslüman din adamının çok üstünde bir siyasi bakış açısı kazandırdı.

1961 yılında yürürlüğe giren Yeni Cumhuriyet anayasası siyah çoğunluğu yok sayarak onların fikrini almadan uygulamaya konuldu. Bu anayasaya karşı siyahlar tarafından yükselen protesto, gösteri, konferans ve grevler tüm ülkeyi sardı. Abdullah Harun bu adaletsiz anayasaya karşı yapılan gösteri ve grevlere cami minberinden bizzat destek verdi.

Cemaatini grevin üç günü boyunca oruç tutmaya davet etti. Harun çok geçmeden kendini siyasi mücadelenin içinde buldu. Bizzat üyesi olmamasına rağmen Afrika Ulusal Kongresi’ne destek verdi. Abdullah Harun yaptığı vaazlarda ırk ayrımı siyasetine şiddetle karşı çıkıyor ve Müslümanları üzerlerine düşen sorumluluğu yerine getirmeye davet ediyordu.

Bu anlamda Güney Afrika Müslümanları ırkçı rejime karşı örgütlenmelerini “İslam Adalet Divanı”, “Müslüman Gençlik Hareketi”, “El Kıble” gibi teşkilatlarla sağladı. Siyasi polis PAK üyelerine karşı sürek avı başlatmış ülkede faaliyet göstermelerini engellemek için sıkı takibat yapıyordu. Bu yüzden PAK üyelerinin üst düzey yöneticileri yurt dışına kaçmış faaliyetlerini Mısır ve İngiltere’de sürdürüyorlardı.

İmam Harun son yurt dışı gezisinde önce Mekke’ye giderek hac vazifesini yerine getirdi daha sonra Mısır’a giderek Afrika National Congres ve Pan African Congres toplantılarına katıldı. Ülkeye dönmesinden kısa bir süre sonra 28 Mayıs 1969 günü bir mevlid kandilinde siyasi polisler tarafından gözaltına alındı.

Yanındaki hücrelerde kalan mahkumlar her gün yapılan işkenceleri ve haykırışları işitiyorlardı. 138 günlük hücre hapsi; küfür, hakaret, zulüm 27 Eylül 1969’da sona erdi.